...και οι μέρες συνεχίζονται έτσι....ο λόγος να ξυπνήσεις, κανένας....αφού πρόκειται να κάνεις ακριβώς ό,τι έκανες και χθές....και επίσης, δέ σου'πα, αυτό θα κάνεις κι αύριο...είμαι πολύ πιο σκληρή πλέον, άκαμπτη....συνειδητοποιημένη...βλέπω πως δέν έχω άλλη αγάπη και τρυφερότητα, ούτε απόθεμα ούτε στις παραγγελίες μου...σίγουρα πάντως δέ χρωστάω...και να σου πω, δέ θέλω άλλη...άν σε μιζεριάζει ο τρόπος σκέψης μου άλλαξε σελίδα...

Που λες όση αγάπη είχα την έδωσα και πραγματικά έπιασε τόπο, έκανε κάποτε κάποιον πολύ ευτυχισμένο, πολύ πλούσιο σε συναισθήματα, πολύ πλήρη και πλέον, σχεδόν έτοιμο να δώσει....όχι σ'εμένα αλλα τί σημασία έχει; Δική μου νίκη είναι....εγώ έφτιαξα όλο αυτό το όνειρο που ζούν....είναι σαν να την αγαπώ κι εγώ....άν δέν ήμουν εγώ πώς θα καταλάβαινε τη διάφορα, το ότι τώρα αγαπάει κι εκείνος; Θα αναρωτιόταν ακόμη...και αυτή θα έκλαιγε....

είμαι ευχαριστημένη...αυτός είναι άλλωστε ο προορισμός της αγάπης,...να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο....άν τη πάρεις πίσω είσαι απ'τους τυχερούς....άν δέν τη πάρεις τουλάχιστον νιώθεις συνένοχος στη γέννηση της μέσα σε κείνον που αγάπησες....άν εύχομαι να ήμουν εκείνη;....ούτε ευχές κάνω, τις έκοψα....ο,τι βρέξει ας κατεβάσει......αν είναι να πάω στο διάολο ας φτάσω επιτέλους....μακρύς ο δρόμος....μπούχτησα...έλυσα όλα τα σταυρόλεξα....κι άν θελω να πάρω αγάπη...δέν ξέρω...δέν θα μπορώ να δώσω οπότε τί σημασία έχει; Θα κάνω δηλαδή κάποιον να νιώσει όπως εγω....όχι, όχι, αποφάσισα, δέν θέλω να πάρω αγάπη....

θέλω κι άλλη γνώση και προσωπική βελτίωση...την Αγάπη, την αφοσίωση, την τρυφερότητα, τη φροντίδα τα πέρασα όλα και με βαθμό...τώρα μόνο σ(Σ)οφία....