Καληνύχτα πρίγκηπά μου...
Αγάπη...αυτήν δεν φοβόσουν αγάπη μου;
Τώρα μόνο πύργους στην άμμο, που ξέρεις οτι το πρώτο κύμα θα τους πάρει μαζί του!!! Είναι καλύτερα έτσι, χαρά μου; Ε; Τι λές;
Τώρα δέν θα χρειαστεί να ξανακούσεις "σ'αγαπώ" και να έρθεις σε δύσκολη θέση, να μήν
ξέρεις τί να πείς...
να κάνεις πως δέν άκουσες...
Γειά σου γλυκό μου όνειρο...σιγά σιγά ξυπνάω...
Καλή σου νύχτα όμορφε πρίγκηπα,
βγάλε το στέμμα...ειλικρινά λυπάμαι...σ'αγαπώ
καλως ήρθες στον κόσμο των αστών...!
18 σχόλια:
Ο βάτραχος μεταμορφώνεται σε πρίγκηπα και το παραμύθι έχει happy end... τι γίνεται όταν ο πρίγκηπας χάνει το στέμμα του?.. παύει να είναι πρίγκηπας.. καλό βράδυ μαργαριταρένια μας :)
απίστευτο...σήμερα είμαι ακριβώς σε αυτπή τη διάθεση και προσπαθώ να ετοιμάσω ένα αυτοβιογραφικό "παραμύθι"-βιντεάκι...
@If..igeneia: Το στέμμα το έχω βάλει στο ράφι της βιβλιοθήκης...θα έρθει σύντομα η ώρα για μια καινούρια στέψη!
Καλό βράδυ και σ'εσένα μαργαριταρένια μου...καλως ήρθες ξανά! :-)
@Elafini: Ανυπομονώ να το δώ... ελπίζω να νιώσουμε σύντομα καλα ελαφίνι μου και να μπορέσουμε να αφεθούμε στη μουσικούλα μας ανενόχλητες... *Φιλάκια*
Πες μου απλα ποτε και που να βρεθουμε για να με εστεψεις :ΡΡΡΡΡ
[Γαμωτο, στις μαλακιες πρωτος ειμαι, μια σοβαρη κουβεντα δεν μπορω να πω!]
Φιλακια!
Πραγματικά δεν καταλαβαίνω κάποιους ανθρώπους... Που φοβούνται την αγάπη... φοβούνται να πουν το ''Σ' αγαπώ''... Είναι κρίμα... Τουλάχιστον ας μην είναι αχάριστοι απέναντι στο ταίρι τους... Όταν τους λέει ''Σ' αγαπώ'' ας απαντούν τουλάχιστον με μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο, ας μην πουν τίποτα...αλλά όχι να κάνουν πως δεν ακούν κιόλας...Αχαριστία!
Μιά κίνηση αρκεί νομίζω...
Φιλιά! Καλημέρες!:)
@Sourotiri: Ας καταφέρουμε πρώτα να πάμε για έναν καφε...και μετα κανονίζουμε και την στέψη!!! χαχα Καλημέρες
@Emy: Γλυκιά μου...αυτοί που δέν μπορούν να πούν το σ'αγαπώ δέν είναι αχάριστοι,πονάνε κι αυτοί... ξέρεις πόσες φορές φτάνει η μαγική λεξούλα μέχρι τα χείλια τους και τα σφίγγουν για να μήν βγεί; Κάποιος πολύ αγαπημένος είχε πεί πολύ πετυχημένα πως...αυτό είναι μια "συναισθηματική αναπηρία"!!! Και το "κάνεις πως δέν ακούς" ήταν υπερβολή, χάριν του κειμένου...θα ήμουν εγώ αχαριστη άν του χρέωνα κάτι τέτοιο!!! Μπορεί κάποιος να είναι ιδανικός σύντροφος...απλώς να αποφάσισει να απαρνηθεί αυτό το ρόλο! Μάλλον κατι τέτοιο παίζει στη δική μου περίπτωση...
Καλημέρα και γλυκά φιλιά!!!
gia poso tha krybontai pisw apo ta proxeira, ta proswrina kastra? apo ta efimera, ta pseftika?
Krata to stema, fylakse to me prosoxi, den exoun oloi ti dynami na kanoun tou astous prigkipes..
Την αποκαθήλωση του πρίγκηπα την εχω ζήσει.
Απογοητευτικό.
Μόνο που ήξερα πως δεν ήμουν πρίγκηπας παρα μόνο στο μυαλό της...
Καλημέρες
@Veloz: Ισως να κρύβονται για πάντα και να μήν δούν ποτέ την αλήθεια,ίσως πάλι να κρύβονται για λίγο και ύστερα να κλαίνε σάν μικρά παιδιά...το στέμμα το φυλάω σαν κόρη οφθαλμού, μακάρι κάποιος να με κάνει να τον εμπιστευτώ, να μου δείξει πως το αξίζει...ή κάποιος να θελήσει να κάνει εμένα πριγκήπισσά του!
@Τζονάκος: Και αυτό δεν ήταν που είχε σημασία; Το οτι ήσουν πρίγκηπας στο μυαλό της;;; Δέν σου αρκούσε αυτό;;; Το θεωρρείς μικρό να σε βλέπει κάποιος άνθρωπος έτσι, να σε λατρεύει;;;; Η μήπως πολύ μεγάλο για να μπορέσεις να το αντέξεις;;;
Ελπίζω, αν οι περιπτώσεις μας είναι παρόμοιες, κάποια στιγμή να καταλάβεις και να διεκδικήσεις εσύ μία θέση σ'εκείνο ή σε ένα καινούριο παλάτι...έχοντας όμως άλλα μυαλά...!
Πήγα να αφήσω αισιόδοξο σχόλιο, αλλά δεν το έχω.
Δηλώνω απλά κατανόηση ως ομοιοπαθής.
Θα περάσει ρε γμτ, θα περάσει.
Αλλά πότε;
Φιλάκια
ΥΓ. Τουλάχιστον είμαστε πολλοί και δεν νιώθουμε μοναξιά.
@Orestis: Δέν θα πονάμε πιά καλό μου..θα ανοίξουμε όλοι τα χέρια, θα κάνουμε μια μεγάλη αγκαλιά και θα περάσει...
Τρεις λεξούλες, τόσο δύσκολο να τις ξεστομίσεις...
εγώ θα σου πω να βάλεις επιτέλους το στέμμα στο δικό σου κεφάλι, για σένα είναι....
"...είχε μακριά καστανά μαλλιά που έπεφταν στους λευκούς, ολοστρόγγυλους ώμους της κάνοντάς τους να μοιάζουν με ημιπολύτιμους λίθους που κρύβονται πίσω από τα νερά του καταρράκτη. Το πρόσωπό της, ολόγιομο φεγγάρι που έλαμπε με εκείνο τον αυγουστιάτικο τρόπο. Και σαν στέμμα πάνω του, τα μάτια της. Που το βλέμμα τους διέταζε την υποταγή στην καλά κρυμμένη σκέψη που τα όριζε. Πιο κάτω συναντούσες εκείνα τα χείλη. Και πιο κάτω… Εκεί που ξεκινούσε ο λαιμός της η ματιά σου γινόταν τρένο πάνω σε ράγες που οδηγούσαν στον παράδεισο..."
@φτερό: 3; Ποιές εννοείς;
@Lina: Το στέμμα που έχω στα χέρια μου δέν είναι στα μέτρα μου...ψάχνω εκείνον που κρατάει αυτό που θα μου πηγαίνει κουτί για να κάνουμε την "ανταλλαγή"! :-)
@Mpiou: ...πανέμορφο...
Κορίτσια έρχομαι κι εγώ με φόρα στο κλαμπάκι(πάλι)
ουφ!
:-(((
ψάξε λοιπόν! =)
@paranoia: Λυπάμαι γλυκια μου... :-(
@marilina: Ξέρω πως θα έρθει απο εκεί που δέν το περιμένω...ξέρει εκείνος τον δρόμο! :-) Και θα είμαι καλά και πάλι και δέν θα σε εκνευρίζω με τη μιζέρια μου!!! :-p (Τέλειο το ποστάκι!!!)
Δημοσίευση σχολίου