Επίλογος...
Στις 17/9...στην ονομαστική μου εορτή (τί ειρωνεία...!!!)...
επιστρέφω απο τη Γερμανία, τη δική μου Neverland,
με μια βαλίτσα γεμάτη ανεκπλήρωτα μουσικά όνειρα...
και με ένα μεγάλο ερωτηματικό που θ'απευθύνεται για πάντα
στη ζωή,
στο Θεό,
στη τύχη...
το ξέρω οτι μπορούσα, το ξέρω...
Ετοιμάζομαι για πράγματα που δέν θ' αγαπήσω ποτέ...
Και οι σκέψεις δέν φεύγουν, δέν μ'αφήνουν...δέν φταίω εγώ...
εκείνες με διαλέγουν...
Ας αδειάσει κάποιος το μυαλό μου απο τη μουσική,
απο αυτή την αιώνια αγαπημένη μου...
ας πάρει τα ολόγλυκά της χέρια απο πάνω μου...
κάποτε με πρόσεχε σαν να'μουν παιδί της...
Ήμουν παιδί της...
17 σχόλια:
Δεν ξέρω τι να πω.
Τα είπες όλα.
Μια ζεστή αγκαλιά και ένα φιλί είναι εδώ για σένα.
Κουράγιο γλυκιά μου.
Η μουσική είναι μέσα σου.Δεν είναι στην αναγνώριση των άλλων, στην τύχη, στο αν θα τραγουδάς στην σκάλα του Μιλάνου ή στη Ναυαρίνου. Υπάρχουν άπειρα πράγματα που μπορείς να κάνεις με τη φωνή σου και την ψυχή σου και να τα αγαπήσεις.Και ποτέ μη λες ποτέ...
@Orestis: Φιλί και σ'εσένα...η αγκαλίτσα είναι ακριβώς αυτό που χρειάζομαι τώρα! :-)
@Mpiou: Ξέρεις πολύ καλά...πως το πρόβλημά μου δέν υπήρξε ποτέ η αναγνώριση...κι ας λέω ξανά ποτέ...
Κουράγιο καλή μου, θα τον βρεις εσύ τον δρόμο σου. Μπορεί να είναι δύσκολο αλλά θα τον βρεις. Και να ξέρεις πως τα όνειρα δεν σε αφήνουν ποτέ, εκτός αν τα αφήσεις εσύ πρώτα..
Υ.Γ. Σοφάκι σε λενε??
@aggelika: Ναι,Σοφία με λένε...η Σοφία που ονειρεύεται τη μουσική!!! Σ'ευχαριστώ γλυκούλα μου... :-)
Για κάθε παράθυρο που κλείνει, ανοίγει μια καινούργια πόρτα! Μη τα βάζεις κάτω Merawen. Kι αν εσύ θες ν'αφήσεις τη μουσική, δε νομίζω πως θέλει εκείνη να σ'αφήσει!
Κατάθεση ψυχής το ποστ σου.. Εύχομαι από καρδιάς η μουσική να σε συντροφεύει πάντα, να είναι η ανάσα σου, ο αντίλαλός σου, η χαρά σου, ο ήλιος, το φεγγάρι σου, να είναι το όχημα που θα σε ταξιδεύει στα μονοπάτια της ζωής!
Σε φιλώ γλυκά!
(Χρόνια Πολλά για τη γιορτή σου!)
Και σου εύχομαι να συνεχίσεις να ονειρεύεσαι την μουσική.. Είναι τόσο υπέροχη η μουσική! Και η ζωή είναι τόσο μικρή που δεν αξίζει να την ζει κανείς χωρίς όνειρα.. Φιλάκια..
ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΕΝ ΤΗΝ ΔΙΑΛΕΓΕΙΣ ΕΣΥ...ΑΥΤΗ ΣΕ ΔΙΑΛΕΞΕ,ΚΙ ΑΣ ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ....ΦΤΑΝΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΞΕΡΕΙ ΑΥΤΗ..ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ...ΚΑΙ ΣΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ "ΝΑΙ","ΟΧΙ" ΚΑΙ "ΓΙΑΤΙ"...ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΒΑΖΕΙΣ ΜΠΡΟΣ ΤΟ ΟΧΗΜΑ...ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ...ΕΣΥ ΘΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙΣ ΣΟΦΙΑ ΜΟΥ..ΒΑΛΕ ΤΗΝ ΖΩΝΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΠΙΑΣΕ ΚΑΛΗ ΘΕΣΗ...ΝΑ'ΧΕΙΣ ΩΡΑΙΑ ΘΕΑ..ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΣ...ΤΟ "ΤΑΞΙΔΙ" ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ...ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΛΑΚΟΥΒΕΣ..ΘΑ ΠΙΑΣΕΙΣ "ΑΣΦΑΛΤΟ"...ΚΑΛΟ ΔΡΟΜΟ..ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΟ "ΜΟΥ"...ΕΤΣΙ ΝΙΩΘΩ..ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ...
kathe telos mia arxi...
sou stelnw filia kai elpides :)
Φακ.
Καμιά φορά αλλιώς τα υπολογίζουμε και αλλιώς μας έρχονται.
Πλιζ, μη στεναχωριέσαι.Πολύ.
Λίγο μόνο.
Τα φιλιά μου και η αγκαλιά μου δικά σου.
@φτερό: Κάθε φορά που είπα πως θα αφήσω τη μουσική συνέβη κάτι απο το πουθενά που μου έδειξε πως αυτό ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να γίνει...αλλα αυτή τη φορά δέν έγινε έτσι...ακόμη περιμένω αυτό το σημάδι...
@έρωτας: Έτσι θα γίνεται καλή μου...γιατι εμένα αυτή είναι ο πραγματικός μου έρωτας!!! :-)
@Aggelika: Life is too short to be sad...φιλάκια καλό μου!
@φαντασιόπληκτος: Νομίζω πως βρήκα καινούριο μότο... "Όλα είναι δρόμος"...σ'ευχαριστώ παρα πολύ! Μιλάς τόσο άμεσα που πραγματικά αισθάνομαι σαν να με ξέρεις πολύ καλά...οπότε το "μου" επιβάλλεται... ;-)
@veloz: Thanx Veloz, τα χρειάζομαι και τα δύο! :-) *Φιλί*
@wrong guy: Έτσι είναι...μακάρι να κάναμε όλοι όλα όσα ονειρευτήκαμε...
σ'ευχαριστώ πάρα πολύ!
Όταν κατέβω Αθήνα να πιούμε ένα mojito να τα πούμε κι απο κοντά που όλο λέγαμε και ποτέ δεν τα καταφέρναμε; :-)
Ναι ρε συ,εννοείται!
Βρες το τηλέφωνο μου και περιμένω!
Ωρες-ωρες, παίζει μουσική μεσα στο κεφάλι μου.
Δεν ξέρω τι θέλει να μου πειμ, δεν ξέρω τίποτα, την αφήνω να παίζει.
Και προχωράω, μαζεύω ξανα τα πράγματά μου και φεύγω γι αλλού.
ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΧΡΩΜΑ ΑΠ'ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΥ...ΤΗΝ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΜΙΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ...ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΗ ΚΑΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΗΜΕΡΑ ΣΟΦΙΑ ΜΟΥ...ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ
Δεν την έχασες νομίζω.. οτι και να πω φαντάζει μικρό.. θα περάσει κι αυτό μαργαριταρένια.. θα την βρείς αλλού.. όλα γίνονται για κάποιο λόγο.. κάθε πόρτα που κλείνει είναι μια άλλη που θα ανοίξει..
Ax.. Σοφία χρόνια πολλά, ότι επιθυμείς να πραγματοποιηθεί...
Καταλαβαίνω απόλυτα πως νιώθεις...
Όσα όνειρα και αν είχα , τελικά κανένα δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί...
Τώρα νιώθω χαμένη.
Ελπίζω και εύχομαι να βρεις τον δρόμο της καρδιάς σου και να τον ακολουθήσεις όπως μπορείς...
Μην πάψεις να χαμογελάς... και να αγαπάς...
φιλικά
Χρυσοβαλάντη
Δημοσίευση σχολίου