Muesli και Κατσιμιχαίοι...

Ναι,έγινε κι αυτό...σήμερα το πρωί, καθώς έφτιαχνα Muesli και έβγαζα τα Schnitzel απο την κατάψυξη, άνοιξα το ραδιόφωνο για να έχω μία ευχάριστη φασαρία στα αυτιά μου όση ώρα θα'μαι στην κουζίνα! Ακούω το "Νύχτωσε νύχτα" και ασυναίσθητα αρχίζω να σιγοτραγουδάω ώσπου...μια ματιά στο muesli, μιά ματιά στα schnitzel....καταλαβαίνω πως δέν είναι φυσιολογικό να "παίζει" αυτό το τραγούδι το ράδιο!!! Ξαφνικά...μιά περηφάνια για την Ελλάδα που "υπάρχει παντού" όπως λέει και ο Κεφαλλονίτης μάγειρας του εστιατορίου "KNOSSOS" εδώ στο Wuerzburg.
Είχα πάρα πολύ καιρό να το ακούσω και νομίζω πως το ελληνικό ραδιόφωνο δέν παίζει πιά "τετοια" τραγούδια...αν ο στίχος δέν έχει μέσα ένα νινί (βλέπε "Το νινί σέρνει καράβι", "είσαι νινί ακομα" κτλ) δέν πάει μπροστά...
Μάλλον ήρθε η ώρα να καταλάβω πλήρως αυτους τους στίχους που ποτέ ξανα δέν ένιωσα να με εκφράζουν τόσο, όσο τώρα...

"Είναι κάτι σταυροδρόμια μαγεμένα
που συναντιόμαστε και ύστερα χανόμαστε
πόσες φορές δεν έκλαψα για σένα
που ζήσαμε μαζί τόσα πολλά και πια δεν γνωριζόμαστε
δεν γνωριζόμαστε...

Νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και σκέπασε με
νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και παρηγόρησε με

Μαργαριταρένια μου φεγγαρολουσμένη
δεν ήξερες δεν ήξερα και παιδευτήκαμε
αυτό που μας ανήκει το κάνουμε κομμάτια
δεν έφτανε η αγάπη που ορκιστήκαμε
χαθήκαμε

Νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και σκέπασε με
νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και παρηγόρησε με

Καινούργιους φίλους και παρέες προσπαθήσαμε
πως θα ‘ναι όλα πιο δύσκολα πρέπει ν’ αποφασίσω
μα απ’ όλα περισσότερο αυτό που με πειράζει
είναι την απουσία σου πως πάω να συνηθίσω
πως πάω να συνηθίσω

Νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και σκέπασε με
νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και παρηγόρησε με..."

Πόσοι έχουν "περπατήσει" σ'αυτή τη σελίδα;

Target Online Shopping

Τί είναι αληθινός έρωτας;

Μακάρι να μπορούσα να απαντήσω σ'αυτο αλλα κάθε φορά που νόμιζα οτι συμβαίνει...ή συνέβαινε μόνο στον έναν απ'τους δύο ή ξαφνικά τελείωνε (λες και είναι τα αυγά που έχεις στο ψυγείο) σε εναν απ΄τους δύο. Οπότε κάτι δικό μου δέν μπορώ να σας πω...και δέν θα είχε και τόση σημασία όση το παρακάτω...κατα τον Φρόιντ λοιπόν,"αληθινός έρωτας είναι ο συνδυασμός ερωτικής έλξης και τρυφερών συναισθημάτων τα οποία απωθούν την ερωτική έλξη"! ...είπατε τίποτα;

Μοναξιά ρε...!

Πρίν λίγο διάβασα το παρακάτω ποίημα...(ευχαριστώ τον Αλέξη για το link)
...έχω μείνει ΆΦΩΝΗ...


Η μοναξιά...
δεν έχει το θλιμμένο χρώμα στα μάτια
της συννεφένιας γκόμενας.
Δεν περιφέρεται νωχελικά κι αόριστα
κουνώντας τα γοφιά της στις αίθουσες συναυλιών
και στα παγωμένα μουσεία.
Δεν είναι κίτρινα κάδρα "καλών" καιρών
και ναφθαλίνη στα μπαούλα της γιαγιάς
μενεξελιές κορδέλες και ψάθινα πλατύγυρα.
Δεν ανοίγει τα πόδια της με πνιχτά γελάκια
βοϊδίσιο βλέμμα, κοφτούς αναστεναγμούς
κι ασορτί εσώρουχα.
Η μοναξιά.
Έχει το χρώμα των Πακιστανών η μοναξιά
και μετριέται πιάτο-πιάτο
μαζί με τα κομμάτια τους
στον πάτο του φωταγωγού.
Στέκεται υπομονετικά όρθια στην ουρά
Μπουρνάζι- Αγ. Βαρβάρα- Κοκκινιά
Τούμπα- Σταυρούπολη- Καλαμαριά
Κάτω απ' όλους τους καιρούς
με ιδρωμένο κεφάλι.
Εκσπερματώνει ουρλιάζοντας, κατεβάζει μ' αλυσίδες τα τζάμια
κάνει κατάληψη στα μέσα παραγωγής
βάζει μπουρλότο στην ιδιοκτησία
είναι επισκεπτήριο τις Κυριακές στις φυλακές
ίδιο βήμα στο προαύλιο, ποινικοί και επαναστάτες
πουλιέται κι αγοράζεται λεφτό λεφτό
ανάσα ανάσα, στα σκλαβοπάζαρα της γής- εδώ κοντά ειν' η Κοτζιά-
ξυπνήστε πρωϊ.
Ξυπνήστε να τη δείτε.
Είναι πουτάνα στα παλιόσπιτα
το γερμανικό νούμερο στους φαντάρους
και τα τελευταία
ατέλειωτα χιλιόμετρα ΕΘΝΙΚΗ ΟΔΟΣ- ΚΕΝΤΡΟΝ
στα γατζωμένα κρέατα απο τη Βουλγαρία.
Κι όταν σφίγγει το αίμα της και δεν κρατάει άλλο
που ξεπουλάν τη φάρα της
χορεύει ξυπόλυτη ζεμπέκικο
κρατώντας στα μπλαβιασμένα χέρια της
ένα καλά ακονισμένο τσεκούρι.
Η μοναξιά
η μοναξιά μας λέω.
Για τη δική μας λέω
είναι τσεκούρι στα χέρια μας
που πάνω απ' τα κεφάλια σας γυρίζει γυρίζει γυρίζει...

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ

...όλα καλά;;; Πώς;;;

Μόνο με μαγικό ραβδάκι...αναρωτιέμαι ώρες ώρες για αυτη τη φράση!!! Αραγε υπήρξε ποτέ κανένας που του πήγαιναν όλα καλά; Κι αν ναι...θα το έλεγε; Δέν θα ήθελε κι αυτός όπως τόσοι άλλοι,να έχει ένα τουλάχιστον πρόβλημα; Να κλαίγεται για κάτι; Να ακούει τα προβλήματα των άλλων μόνο και μόνο για να πεί μετά "άσε,δεν σου είπα...εμένα μου συνέβη χειρότερο...";

Σοφία ή...Sophia?

Απίστευτο...ένα τραγούδι που έχει τίτλο το όνομα μου και νόημα τις σκέψεις μου...

SOPHIA - Nerina Pallot

Five o' clock and a fire escape symphony
Spilling out across the road and the square
And the sky's the same as your own, do you think of me?
Do the parks and trees and the leaves reach you there?
After the rain, in the lonely hours he haunts me....
Calling out, again, and again....
Sophia, Sophia, I'm burning, I'm burning
It's a fire, a fire I cannot put out.
Sophia, Sophia, I'm learning that some things
I can't go without
And one of them is him.

And now I walk these streets like a stranger in my home town,
Learn the language, form the words when I speak.
But he changed me, I'm his ghost since he came around
Now I count the hours, and the days and the weeks.....
Passion and silence,
Every word, every line a measure
It's the science of the soul.
And his books, they breathe a reason
And now, I want to know.....
Sophia, Sophia, I'm burning, I'm burning
It's a fire, a fire I cannot put out.
Sophia, Sophia, I'm learning that some things
I can't go without
And one of those is him.

And you, with your new born eyes,
Have you ever loved a man like I love him?
Do you hurt, but still feel alive
Like never before?
Oh Sophia! Sophia!
Sophia, Sophia, I'm burning, I'm burning
It's a fire, a fire I cannot put out.
Sophia, Sophia, I'm learning that some things
I can't go without
I can't go without...him.

Καλησπέρα σε όλους...

Ήθελα & εγώ λίγο χώρο σ'αυτό τον απέραντο κόσμο του Ιντερνετ...
κάπου να ακούγεται η φωνή μου...
Καλώς σας βρήκα λοιπόν αγαπητοί bloggers & καλώς με βρήκατε αγαπητοί επισκέπτες...