Muesli και Κατσιμιχαίοι...

Ναι,έγινε κι αυτό...σήμερα το πρωί, καθώς έφτιαχνα Muesli και έβγαζα τα Schnitzel απο την κατάψυξη, άνοιξα το ραδιόφωνο για να έχω μία ευχάριστη φασαρία στα αυτιά μου όση ώρα θα'μαι στην κουζίνα! Ακούω το "Νύχτωσε νύχτα" και ασυναίσθητα αρχίζω να σιγοτραγουδάω ώσπου...μια ματιά στο muesli, μιά ματιά στα schnitzel....καταλαβαίνω πως δέν είναι φυσιολογικό να "παίζει" αυτό το τραγούδι το ράδιο!!! Ξαφνικά...μιά περηφάνια για την Ελλάδα που "υπάρχει παντού" όπως λέει και ο Κεφαλλονίτης μάγειρας του εστιατορίου "KNOSSOS" εδώ στο Wuerzburg.
Είχα πάρα πολύ καιρό να το ακούσω και νομίζω πως το ελληνικό ραδιόφωνο δέν παίζει πιά "τετοια" τραγούδια...αν ο στίχος δέν έχει μέσα ένα νινί (βλέπε "Το νινί σέρνει καράβι", "είσαι νινί ακομα" κτλ) δέν πάει μπροστά...
Μάλλον ήρθε η ώρα να καταλάβω πλήρως αυτους τους στίχους που ποτέ ξανα δέν ένιωσα να με εκφράζουν τόσο, όσο τώρα...

"Είναι κάτι σταυροδρόμια μαγεμένα
που συναντιόμαστε και ύστερα χανόμαστε
πόσες φορές δεν έκλαψα για σένα
που ζήσαμε μαζί τόσα πολλά και πια δεν γνωριζόμαστε
δεν γνωριζόμαστε...

Νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και σκέπασε με
νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και παρηγόρησε με

Μαργαριταρένια μου φεγγαρολουσμένη
δεν ήξερες δεν ήξερα και παιδευτήκαμε
αυτό που μας ανήκει το κάνουμε κομμάτια
δεν έφτανε η αγάπη που ορκιστήκαμε
χαθήκαμε

Νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και σκέπασε με
νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και παρηγόρησε με

Καινούργιους φίλους και παρέες προσπαθήσαμε
πως θα ‘ναι όλα πιο δύσκολα πρέπει ν’ αποφασίσω
μα απ’ όλα περισσότερο αυτό που με πειράζει
είναι την απουσία σου πως πάω να συνηθίσω
πως πάω να συνηθίσω

Νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και σκέπασε με
νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και παρηγόρησε με..."