A night...(πραγματικά!) out!!!

(Alte Mainbrücke, Würzburg, Deutschland)

Παρασκευή!!! Η μέρα που ο Γερμανός βγαίνει έξω χωρίς τύψεις!!!
Εκεί που τις άλλες μέρες μετά τις 9 δέν βλέπεις ψυχή στην πόλη τις Παρασκευές καθονται στο τσακίρ κέφι μέχρι και...τη 1!!! Χαχα
Τέλος πάντων...έτσι αποφασίσαμε κι εμείς, εγώ και ένας φίλος που θα έφευγε να πάει να δεί τους γονείς του στη Δρέσδη, πριν φύγει να βγούμε μια βολτίτσα!!!
7.30 βρισκόμαστε στην γέφυρα της φωτογραφίας, περπατάμε λίγο...κατα τις 8:30 είμαστε σ'ενα BIER GARTEN και πίνουμε μπύρες!!! Φίσκα το μέρος απο καταπιεσμένα γερμανάκια που πίνουν μπύρες απο τις 7!!! Μετά απο 3 δικιές μου και 4 δικιές του...αποφασίζουμε να φύγουμε μιας και εκείνος έπρεπε να φύγει για την πόλη του!

Η ώρα είναι 10.30!!! Τί καλύτερο...θα πάω σπίτι θα φορέσω τις πυτζαμούλες μου και θα λιώσω στον υπολογιστή!!! Μετα απο μια κουραστική μέρα και 3 μπύρες...μιά χαρά το ακούω!!!Το παιδί επέμενε να με πάει σπίτι αλλα εγώ ήθελα να περπατήσω λιγάκι...

Φτάνω στο σπίτι και...τί να δω;;;
ΕΧΩ ΞΕΧΑΣΕΙ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΜΟΥ!!!!

Και μάλιστα τα έχω ξεχάσει μια μέρα που...

• Η μία συγκάτοικός μου είναι στην Ιταλία και γυρνάει 4/6
• Η άλλη συγκάτοικός μου είναι στο Βερολίνο και γυρνάει 3/6
• Όλοι όσοι ξέρω και έχω άνεση να τηλεφωνήσω έχουν φύγει για σαββατοκύριακο (πράγμα που συνηθίζουν πολύ οι Γερμανοί...γαμώτο!!!)
  
• Οι Έλληνες που γνωρίζω εχουν φύγει για Ελλάδα
• Το κινητό μου με ειδοποιεί πως σε λίγο θα κλείσει απο μπαταρία
• Αρχίζει να βρέχει
• Δέν έχω καθόλου λεφτά (1ευρώ και 23λεπτα)
  
• Οι κάρτες απο την τράπεζα είναι στο σπίτι
• Κλειδαράδες υπάρχουν αλλα εγώ δέν ξέρω κάποιο νούμερο...
  

Όπως καταλαβαίνεις...δέν υπήρχε λύση!!!
Η πόλη είχε αρχίσει να ψιλοαδειάζει...

"θα μείνω στον δρόμο όλη νυχτα;;;;;;"
Και ύστερα απο λίγη σκέψη απλώς έφυγαν τα ερωτηματικά απο την παραπάνω πρόταση...
Ναί,αυτό έκανα...περίμενα να έρθει το πρωι οπου θα άνοιγε ο σπιτονοικοκύρης μας το μαγαζί του το οποίο είναι ακριβώς κάτω απο το σπίτι μου για να πάω να πάρω το αντικλείδι!!!

Αρχικά μπήκα σε ένα KFC που ειχε ζεστούλα και ρωτησα άν μπορώ να κάτσω μέχρι να κλείσουν...ευτυχώς μου είπαν οτι δέν έχουν πρόβλημα και περασα κάποιες ζεστές ώρες εκεί μέσα!!! Μέχρι που το αφεντικό ήρθε στο τραπέζι μου και άρχισε να μου παινεύεται πως είναι πολύ πλούσιος και πως άν θέλω μπορώ να δουλέψω για αυτόν...και πως αφού είμαι τραγουδίστρια μπορώ να τραγουδάω εδώ...
(τί λε ρε φίλε;;; όπερα μέσα στο KFC;;; Πάς καλά;)
Μου τόνισε πως έχει και...μικρόφωνο!!! (Έλεος...)
Έφυγα απο εκέι...αγριεύτηκα λίγο με τον τύπο...

Ακόμη το κινητό μου "ζούσε"...εστειλα ένα μήνυμα σε ένα αγαπημένο πρόσωπο...δέν πήρα απαντηση...ίσως να κοιμόταν...ήθελα κάτι να ζεστάνει λίγο την ψυχή μου...

Μετά ακολούθησαν βόλτες στην πόλη!!! Έμαθα πολλούς καινούριους δρόμους χθες...

Αυτή την εποχή είναι γιορτή του κρασιού εδώ...να'τος λοιπόν ο πρώτος μεθυσμένος!!!
Βρωμοκοπούσε απο χιλιόμετρα...έστριψα απο έναν δρόμο αλλα έκανε κι εκείνος το ίδιο...φοβήθηκα!!! Άρχισε να φωνάζει...επιτάχυνα το βήμα μου, έτρεμα σχεδόν!!! Κάποια στιγμή φτάνει τόοοοσο κοντα μου και δέν είχα που να πάω...ακουμπάει λοιπόν τις παλάμες του στους ώμους μου με κοιτάει στα μάτια και μου λέει: "Ρε κορίτσι μου...τί ώρα είναι θέλω να μάθω μόνο..."!!! Του είπα του ανθρώπου τί ώρα ήταν,ντράπηκα κιόλας που έκανα σαν τη χαζή λές και με κυνηγάει ο εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες!!!

Ανοιγόκλεινα το κινητό για να μήν προλάβει να σβήσει τελείως...

Ο επόμενος μεθυσμένος ήταν λίγο πιό aggresive κατασταση μιάς και έσπαγε μπουκάλια στο δρόμο και τσίριζε σαν τρελός...
ΑΛΛΑ (αυτό θα πεί γερμανος ρε γαμώτο!!!)...
αφου τα έσπαγε έπαιρνε τα γυαλιά και τα έβαζε προσεκτικά μέσα στον κάδο της ανακύκλωσης!!! Ένα γέλιο που έκανα...ακόμα και μεθυσμένοι προγραμματισμένοι είναι οι άτιμοι!!!
Αυτός αφού πρόσεξε το περιβάλλον λοιπόν, ήρθε και άρχισε να μου λέει για τις μελισσούλες και τους μελισσούλους!!! Είχε "ορεξούλες" ο άνθρωπος...μετα απο τόσες μπύρες!!! Σου λέει "τί καλύτερο απο έναν εμετό και ένα μπαλαμούτιασμα με μία πιτσιρίκα τώρα;;;;"!!! Το πρώτο το έκανε ενώ μου μιλούσε και ευτυχώς πρόλαβα να πεταχτώ λίγα μέτρα μακριά...το δεύτερο φυσικά δεν το έκανε καθόλου!!!Μετά τον εμετό ένιωσε μάλλον κι αυτός πως δέν είναι πια και τόοοσο γοητευτικός για να συνεχίσει το καμάκι...οπότε...την έκανε με,όχι και τόσο ελαφρά, πηδηματάκια!!!

Πάω να στείλω ακόμη ένα μήνυμα...με το που το ολοκληρώνω...αποστολή...και το κινητό κλείνει!!!

Συνεχίζω τις βόλτες μου μέχρι που μου κορνάρει ένα αμάξι με μία οικογένεια και με ρωτούν άν έχω χάσει το δρόμο μου και άν χρειάζομαι κάτι!!! Τί ευγενικοί άνθρωποι...να'ναι καλα!!! Τους είπα την ιστορία κι τους ρώτησα άν έχουν το τηλέφωνο απο κάποιον κλειδαρά!!! Είχαν...πήραμε...αλλα ο κλειδαράς ήταν μέχρι τη 1!!! Αφου κανένας δέν είναι έξω μετά τη 1, πώς γίνεται να κλειδωθείς έξω; Ε,και άν κλειδωθείς μέσα...μπορείς να περιμένεις μέχρι το πρωί ρε αδερφάκι μου...σου λέει!!!
Τους ευχαρίστησα τους ανθρώπους, τους είπα πως θα είμαι μια χαρά και πως μπορούν να συνεχίσουν τον δρόμο τους!!! Η γυναίκα μάλιστα μου έδωσε το κινητό της σε ένα χαρτάκι για να της τηλεφωνήσω την επομένη λέει,να της πώ οτι είμαι καλα!



Συνεχίζοντας το νυχτερινό μου ταξιδάκι...κουράστηκα και νύσταξα!!! Κάτω απο το σπίτι μου είναι ένα ιταλικό καφέ,ακριβώς απέναντι απο το μάγαζί του σπιτονοικοκύρη...έτσι, αποφάσισα να πάω να κάτσω στα σκαλάκια και να περιμένω να πάει 9 για να ανοίξει!!!

...και κάποια στιγμή ξύπνησα!!!
Που αυτό σημαίνει οτι κοιμήθηκα κιόλας!!! Ήμουν εκεί στα σκαλάκια...μούσκεμα απο τη βροχή...και η ώρα 6.30!!! Σε 2.30 ωρίτσες ο Herr Berndsen θα είναι εδώ να μου ανοίξει!! Γιούπιιι!!! Αλλα...τί βλέπω;;; Είναι ήδη εδώ;;;
Όντως το μαγαζί ήταν ήδη ανοιχτό γιατι πουλάει κεριά αλλα είναι και εργαστήριο οπότε ανοίγει νωρίτερα!!! Μπήκα μέσα, είπα την ιστορία, μου έδωσαν τα κλειδιά...και τώρα...

...την πέφτω για νάνι παιδιά!!! Δέν γινόταν να κοιμηθώ χωρίς να μοιραστώ την πιό περιπετειώδη νύχτα της ζωής μου στη Γερμανία μαζί σας!!!

Όνειρα γλυκά να έχω...