Δευτέρα 31 Μαρτίου 2008

Not perfect...

Τετάρτη 19 Μαρτίου 2008

Ώρα για (Μπ)αχ!!!

Το φωνητικό σύνολο PLANETA είναι ένα χορωδιακό σχήμα απο την Ιαπωνία που αποτελείται απο 5 γυναίκες οι οποίες τραγουδούν a capella (=χωρίς συνοδεία μουσικών οργάνων) γνωστά κλασσικά κομμάτια τραγουδώντας και το μέρος της ορχήστρας.
Έπαθα πλάκα όταν τις ακουσα...



Δευτέρα 17 Μαρτίου 2008

ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ KAΠΟΙΟΥΣ; ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ


Δέν μπορούμε να ξεχωρίσουμε την ηθική απο την ηθικολογία σ'αυτή τη χώρα;;; Έλεος...

Παραθέτω το εξαιρετικό κείμενο του gay super hero και στηρίζω την προσπάθεια για δικαιοσύνη και -επιτέλους- ισότητα για όλους!!!

"Στην Ελλάδα οι γκέι, οι λεσβίες και οι τρανσέξουαλ γνωρίζουν από διακρίσεις. Τις αντιμετωπίζουν καθημερινά στην οικογένεια, την κοινωνική ζωή και τον επαγγελματικό στίβο.

Καμιά φορά όμως φτάνει μια σταγόνα για να ξεχειλίσει το ποτήρι.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου το Υπουργείο Δικαιοσύνης ετοιμάζεται να καθιερώσει ένα 'συμβόλαιο συμβίωσης' ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για τα ετερόφυλα ζευγάρια. Δεν θεωρούμε ότι ένα απλό 'συμβόλαιο' μπορεί να λύσει τα ζητήματα των ζευγαριών ίδιου φύλου, ούτε να εξασφαλίσει την ισότιμη μεταχείρισή τους. Πιστεύουμε όμως ότι η προτεινόμενη διάκριση είναι κατάφωρα αντίθετη τόσο με το ελληνικό Σύνταγμα όσο και με τις ευρωπαϊκές συνθήκες για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Πόσο μάλλον όταν 18 ευρωπαϊκές χώρες ήδη παρέχουν νομική κατοχύρωση στα ζευγάρια ίδιου φύλου.

Σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι να ενημερωθούν σχετικά οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιστοσελίδες και ιστολόγια σε όλο τον κόσμο. Αυτό που ζητάμε είναι ίσα δικαιώματα για όλους. Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.

Αυτή τη φορά δεν θα μείνουμε σιωπηλοί. Αυτή τη φορά δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια."

ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

Σάββατο 8 Μαρτίου 2008

Space Dementia


" ...you make me sick...because i adore you so... "

Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2008

Τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα...

Με προ(σ)κάλεσαν να παραδεχτώ (γκρρρ...!!!) 7 ελαττώματά μου...

Ακολουθούν...



1.Ανασφάλεια
Νομίζω πως όποιος με ξέρει καλά...το θεωρεί το μεγαλύτερό μου ελάττωμα! Είναι αρκετά στάνταρ στην εποχή μας βέβαια με αυτό τον βομβαρδισμό "ομορφιάς" και "επιτυχίας" που υπάρχει γύρω μας...αλλα...με παιδεύει αρκετα!

2.
Κόλλημα!!!
Άν κολλήσω με κάτι/κάποιον...δύσκολα μου φεύγει...ευχηθήτε να μήν δοκιμάσω ποτέ ναρκωτικά!!!

3.Τεμπελιά
Αν γινόταν να πατήσω ένα κουμπάκι και να έχω λεφτά για όλη μου τη ζωή...μάλλον δέν θα ξαναδούλευα Π Ο Τ Ε !

4.Ακαταστασία
Μπορεί το δωμάτιό μου να είναι σάν πλοίο έτοιμο να σαλπάρει για λιμάνια ξένα...και εγώ απλώς να περνάω σάν τον ρόζ πάνθηρα ανάμεσα απο σακούλες και χαρτια για να φτάσω στο κρεβάτι μου να πέσω να κοιμηθώ...και το πρωί να καταλαβαίνω οτι αυτό που με ενοχλούσε όλο το βράδυ πάνω στο στρώμα ήταν το τζίν μου στο οποίο κοιμήθηκα επάνω!!! χιχι

5.Ταξιδιάρα ψυχή-ονειροπόλα
Θέλω να βλέπω μέρη, να ζήσω σε πολλές χώρες/πόλεις, να γνωρίσω σημαντικούς ανθρώπους, να κάνω μεγάλα πράγματα, να αξιοποιήσω το όσο ταλέντο έχω στο έπακρο!!! Αχ... (βαθύς αναστεναγμός, χαμόγελο, μάτια ψηλά "κι όλα τα φτάνω"...)

6.Άγχος
Καθημερινό, παραγωγικό και μή, άγχος, άγχος, άγχος!!!

7.Φοβίες...
Μελανό σημείο...υγεία, σωματική ακεραιότητα, μέσα μαζικής μεταφοράς...άσε...

Προσκαλώ όποιον θέλει να το συνεχίσει...
(άν είχε και 8ο θα έβαζα τη βαρεμάρα όπως κατάλαβες...:-p)

Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2008

Καθρέφτης...


...σπασμένος...

...μέσα,στο βάθος, μια άσχημη γυναίκα, αναμαλλιασμένη,
με ρυτιδιασμένο πρόσωπο και μάτια ματωμένα...
δέν την αναγνωρίζω, δέν μου θυμίζει τίποτα,
δέν θέλω, με τρομάζει...


και στο κέντρο, μπροστά μπροστά εσύ...

και αυτή εκεί πίσω σε κοιτάει με λατρεία και ζήλεια μαζί...
ζηλευει το πόσο δέν την εχεις ανάγκη...
και λατρεύει όλα όσα είσαι...

Απλώνει το χέρι της να σε αγγίξει...το παίρνει αμέσως πίσω...
δέν της αξίζεις...

Εσύ είσαι λαμπερός, πεταλούδες πετούν γύρω σου και με τ'άστρα και την Πούλια είναι φτιαγμένη η φορεσιά σου...
αυτή φοράει σκούρα ρούχα, ασήμαντα, θαμπά...σαν κι εκείνη...
και πάνω της εχει σκουλήκια και έντομα,
που τρώνε τη σάπια προσδοκία της πως μια μέρα θα την αγαπήσεις....

Μα επιτέλους...
πείτε της να μήν ενοχλεί τον πρίγκηπα...ας αποκτήσει δικά της όνειρα...
δέν γίνεται να ζεί με δανεικά...

Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2008

Νεογέννητο ετών 90...

Μόλις έλαβα ένα email με το παρακάτω...

« Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΑΚΡΙΝΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ.ΑΣΕ ΠΟΥ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΚΙΟΛΑΣ..» Ανώνυμος


ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΔΟΣ.
ΑΡΧΙΚΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΣΑΙ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΣΤΗΝ ΓΗ 90 ΧΡΟΝΩΝ.
ΜΕΤΑ ΖΕΙΣ ΣΕ
ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ , ΒΛΕΠΕΙΣ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΟΥ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΝΕΤΑΙ, ΒΓΑΖΕΙΣ ΑΣΠΡΑ ΜΑΛΛΙΑ ΩΣΠΟΥ ΓΙΝΕΣΑΙ 65 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΣΕ ΔΙΩΧΝΟΥΝ.
ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ ΣΤΟ ΕΤΟΙΜΟ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΣΟΥ ΟΠΟΥ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΜΙΑ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ, ΔΥΟ ΣΠΙΤΙΑ KAI 3 ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ
ΕΡΓΑΖΕΣΑΙ ΓΙΑ ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΟΥ ΟΛΟΕΝΑ ΠΥΚΝΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΥΡΙΖΟΥΝ, ΤΑ ΠΕΡΙΤΑ ΚΙΛΑ ΦΕΥΓΟΥΝ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΑ 25 ΣΟΥ ΑΦΟΤΟΥ ΕΧΕΙΣ ΒΓΑΛΕΙ ΟΛΑ ΣΟΥ ΤΑ ΓΟΥΣΤΑ ΜΕ ΤΑΞΙΔΙΑ, ΨΩΝΙΑ, ΓΝΩΡΙΜ
IΕΣ, ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ ΠΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΕΙΣ.
ΤΟΤΕ ΞΕΚΙΝΑΣ ΤΟ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ , ΤΟ ΡΙΧΝΕΙΣ ΣΤΑ ΠΑΡΤΥ, ΣΤΟ ΣΕΞ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ, ΚΑΙ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΠΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΥΚΕΙΟ.
ΕΚΕΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΟΥ ΣΧΕΣΗ ΟΠΟΥ ΠΕΡΝΑΣ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΑ ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ.
ΜΕΤΑ ΓΙΝΕΣΑΙ ΠΑΙΔΙ, ΠΑΣ ΣΤΟ
ΔΗΜΟΤΙΚΟ , ΤΟ ΣΕΞ ΚΑΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΔΕΝ ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΠΙΑ, ΠΑΙΖΕΙΣ ΣΤΙΣ ΑΛΑΝΕΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΝΥΧΤΩΣΕΙ, ΚΑΝΕΙΣ ΒΛΑΚΕΙΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΟΥ, ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΠΙΑ ΕΥΘΥΝΕΣ.
ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΓΙΝΕΣΑΙ
ΜΩΡΟ , ΟΛΟΙ ΣΕ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΝ, ΣΕ ΑΓΑΠΟΥΝ ΚΑΙ ΣΟΥ ΦΕΡΝΟΥΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΑ. ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΝΑ ΜΙΛΑΣ..ΕΧΕΙΣ ΠΕΙ ΠΙΑ ΑΡΚΕΤΑ...
ΜΠΑΙΝΕΙΣ ΣΤΗΝ
ΚΟΙΛΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΣΟΥ ΟΠΟΥ ΠΕΡΝΑΣ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΕΝΝΕΑ ΜΗΝΕΣ ΣΟΥ ΚΟΛΥΜΠΩΝΤΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ ΚΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΞΑΦΝΙΚΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ...
ΤΕΛΕΙΩΝΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΣΟΥ ΜΕ ΕΝΑΝ
ΟΡΓΑΣΜΟ...


ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ??

Πέμπτη 10 Ιανουαρίου 2008

Appreciate what you have...



Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2007

Who's the animal now...?

Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2007

Ανυπομονώ να ξημερώσει η μέρα...


...που θα ξαναφτιάχνω βαλίτσες, για αλλού αυτή τη φορά...

...που θα έχω μια ψυχή, ένα μυαλό και μιά τσάντα γεμάτη παρτιτούρες...

...που δέν θα έχω ανάγκη κα-νέ-ναν να με στηρίξει οικονομικά...

...που θα αγχώνομαι για το ραντεβού μου με κάποιον σπουδαίο καθηγητή...

...που όλη την εβδομάδα θα δουλεύω για να έρθουν οι 2 υπέροχες ώρες που θα κάνω μάθημα και θα έρθω για λίγο κοντά στην ηρεμία, στη χαλάρωση...

...που θα έχω γνωρίσει καινούριους ανθρώπους και θα είμαι έτοιμη να τους κάνω φίλους, γνωστούς, συναδέλφους και εραστές μου...

...που θα είμαι σε μία χώρα που μπορεί να εκτιμήσει την κλασσική μουσική και που δέν θα είναι τόοοσο άσχετοι ωστε να με ρωτάνε κάθε φορά άν είμαι "τενόρος σαν τον Φραγκούλη"!!!...

...που η ζωή θα μου αποδείξει πως γι'αυτό παιδεύτηκα τόσο πολύ, γιατι ερχόταν μια τέτοια αποζημίωση που μόνο όντας ταλαιπωρημένη θα μπορούσα να εκτιμήσω όπως της αρμόζει...

"Θα πάω...κι ας μου βγεί και σε κακό..."

Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου 2007

Όχι...



...το όνειρο δέν τελείωσε...δέν τελειώνει...
κι όσοι πιστεύετε το αντίθετο...να το πιστεύετε χαμηλόφωνα...

...μή φωνάζετε και ξυπνήσω πάλι...δέν το αντέχω...όχι τώρα...

Θα ονειρεύομαι σαν να προκειται να ζήσω για πάντα...
Και θα ζώ σαν να ξέρω πως θα πεθάνω αύριο...

Τετάρτη 19 Σεπτεμβρίου 2007

Έτσι, για να γλυκαθούμε...


Όταν είδα αυτή την εικόνα...το αίμα μου έτρεξε πιό ζεστό κι ένα χαμόγελο στόλισε το πρόσωπό μου...

Εσένα;

Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου 2007

Πριγκηπικά όνειρα κι ονειρικοί πρίγκηπες...


...δέν θέλω να σταματήσω να κλαίω τα βράδια...

Θέλω να κλάψω όσο μπορώ για τον χαμό του ονείρου μου...
ίσως έτσι να "περάσει".

Τώρα θα ψάξω να βρώ άλλο όνειρο, που θα μπορώ να το στηρίξω...
θα'χει μέσα κι έναν πρίγκηπα...που θα μπορεί να μ'αγαπήσει...







Ξύπνα Σοφία...

...δέν υπάρχει ούτε όνειρο, ούτε πρίγκηπας...

Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου 2007

Επίλογος...


Στις 17/9...στην ονομαστική μου εορτή (τί ειρωνεία...!!!)...

επιστρέφω απο τη Γερμανία, τη δική μου Neverland,
με μια βαλίτσα γεμάτη ανεκπλήρωτα μουσικά όνειρα...

και με ένα μεγάλο ερωτηματικό που θ'απευθύνεται για πάντα

στη ζωή,
στο Θεό,
στη τύχη...

το ξέρω οτι μπορούσα, το ξέρω...

Ετοιμάζομαι για πράγματα που δέν θ' αγαπήσω ποτέ...

Και οι σκέψεις δέν φεύγουν, δέν μ'αφήνουν...δέν φταίω εγώ...
εκείνες με διαλέγουν...

Ας αδειάσει κάποιος το μυαλό μου απο τη μουσική,
απο αυτή την αιώνια αγαπημένη μου...
ας πάρει τα ολόγλυκά της χέρια απο πάνω μου...

κάποτε με πρόσεχε σαν να'μουν παιδί της...

Ήμουν παιδί της...

Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2007

Addio...

Διάβασε περισσότερα εδώ...

Πραγματικά αξίζει να ακούσεις αυτό...

NESSUN DORMA - PUCCINI (απο την όπερα Turandot)


Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2007

You can sleep...as long as you don't dream...


Σε μία περίοδο που απλώς προσπαθώ να συνηθίσω πως...δέν θα κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα...

θα προσπαθήσω να γίνω αυτό που ονειρεύτηκαν άλλοι για μένα...

με την ελπίδα μια μέρα να γίνει και δικό μου όνειρο...


[ΥΓ: John John, να ένα πόστ απο "αυτά που γράφω εγώ" και εσύ γελάς όπως μου είπες χθές...ελπίζω να σε διασκέδασα... :-( ]

Κυριακή 26 Αυγούστου 2007

Φωτιά...


Τα λόγια είναι περιττά...

Κάηκαν άνθρωποι...

Εύχομαι ο αγαπημένος μου παππούς στο νομό Λακωνίας στη Πελοπόννησο να αντέξει...

Με κάλυψε πλήρως ο mpiou με το συγκεκριμένο πόστ...

Τρίτη 7 Αυγούστου 2007

"One sweet day..." ή αλλιώς "Πολλά ζητάω;;;"


...να πηγαίνεις για καφεδάκι το πρωί δίπλα στη θάλασσα (και η καφετέρια να έχει φρεντοτσίνο, το μείγμα, της Lavazza όχι ένα πράγμα που το παίζει φρεντοτσίνο γαμώτο!!!)
...να τον αγκαλιάζεις, να μεθάς απο τη μυρωδιά του και να ακούς το κύμα (και ας πρόκειται για τον θερμαικό οπου το κύμα ξεβράζει στη στεριά όλη την αποχέτευση...)
...να τρώτε μαζί γουρουνιές και να μήν αισθάνεσαι άσχημα/αμήχανα (και ας ήθελες να είσαι η Τζούλια Αλεξανδράτου...)
...να μή χορταίνεις να τον κοιτάς (Μα υπάρχει ομορφότερος;;;)
...να μή χορταίνει να σε κοιτάει (...κι ας υπάρχει ομορφότερη...)
...να κάνετε έρωτα ξανά και ξανά (κι ας νομίζεις κάθε φορά πως δέν αντέχεις άλλο...)
...να ακούς το ενθουσιασμό του για τα καινούρια του κατορθώματα (Playschool...και ανακαλύπτει τον κόσμο!!!)
...να μοιράζεσαι μαζί του τις ανησυχίες σου... (και να δακρύζει με τις δυσκολίες της ζωής σου...)
...να σου ξυπνάει και το κοριτσάκι και τη γυναίκα (απο Candy Candy --> Εμμανουέλλα no 3)
...να χαλαρώνεις μέχρι αηδίας (σε σημείο ύπνου...)
...να βλέπετε ταινιούλα αγκαλιά (και να σου φαίνεται η πιό ενδιαφέρουσα ταινία του κόσμου!!!)
...να σε πηγαίνει το απόγευμα για παγωτάκι (Μιάμ, μιάμ κρέμα με βύσσινα...1000 θερμίδες η μπουκιά!!!)

...τόσο απλά!!! Σου φαίνεται χαζό;

Θέλω κι άλλες τέτοιες μέρες...μοιάζουν τόσο μακρινές...

...μπορώ;;;

Μπορώ!!!

Πέμπτη 2 Αυγούστου 2007

H Merawen μαθαίνει για τον: GUSTAV KLIMT!

(The Maiden)


Ο Klimt γεννήθηκε στο Μπάουμγκαρτεν στις 14 Ιουλίου του 1862, κοντά στην πόλη της Βιέννης, και ήταν το δεύτερο από τα επτά παιδιά του φτωχού χαράκτη Ερνστ Κλιμτ και της Άννα Φίνστερ. Στην ηλικία των δεκατεσσάρων ετών, γράφτηκε στη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών (Kunstgewerbeschule) της Βιέννης. Τα επόμενα χρόνια μελέτησε πάνω σε διαφορετικές τεχνικές, όπως το ψηφιδωτό και τη νωπογραφία, με τον καθηγητή Φέρντιναντ Λάουφμπεργκερ. Το 1880, μαζί με τον αδελφό του, Ερνστ, και τον Φραντς Ματς (Frantz Matsch), ανέλαβε την πρώτη του παραγγελία που αφορούσε πίνακες για το Μέγαρο Sturany της Βιέννης καθώς και ορισμένες τοιχογραφίες για την οροφή των ιαματικών λουτρών του Κάρλσμπαντ. Σύντομα, ο Κλιμτ άρχισε να καθιερώνεται. Το 1888, ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ του απένειμε το χρυσό μετάλλιο του Τάγματος της Τιμής για το σύνολο της συνεισφοράς του στην τέχνη ενώ για το έργο του Η αίθουσα του παλιού Burgtheater (1888) απέσπασε το Αυτοκρατορικό Βραβείο.


(The kiss)

Παρά την αναγνώριση του έργου του, το 1893 δεν κατάφερε να διοριστεί καθηγητής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών, έπειτα από άρνηση του υπουργείου Πολιτισμού να επικυρώσει το διορισμό του. Περίπου το 1894, σε συνεργασία με τον Ματς, φιλοτέχνησε τους τοίχους και την οροφή της Μεγάλης Αίθουσας του Πανεπιστημίου της Βιέννης, έργο που αποτέλεσε την τελευταία δημόσια παραγγελία που ανέλαβε. Οι τρεις πίνακες που ολοκλήρωσε ο Κλιμτ, Φιλοσοφία, Ιατρική και Νομική, θεωρήθηκαν από πολλούς σκανδαλώδεις, κυρίως εξαιτίας του έντονου ερωτικού στοιχείου τους, ενώ ο ίδιος ο ζωγράφος κατηγορήθηκε ως «πορνογράφος», με αποτέλεσμα να μην χρησιμοποιηθούν στη διακόσμηση του πανεπιστημίου. Σήμερα, τα έργα αυτά μας είναι γνωστά από ασπρόμαυρες φωτογραφίες τους και μία αντιγραφή λεπτομέρειας της Ιατρικής (Υγεία), καθώς καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.


(The Dancer)

Ο Κλιμτ υπήρξε ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της Απόσχισης της Βιέννης, η οποία σύμφωνα με τη διακήρυξη του Χέρμαν Μπαρ (Hermann Bahr) στον κατάλογο της πρώτης έκθεσης της ομάδας, αποτελούσε μία «μάχη για την πρόοδο των σύγχρονων καλλιτεχνών ενάντια στα γεράκια που αυτοαποκαλούνται καλλιτέχνες αλλά έχουν εμπορικό συμφέρον να παρακωλύουν την άνθιση της τέχνης». Στη ζωγραφική και τις εφαρμοσμένες τέχνες, η Απόσχιση διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της Αρ Νουβό, ενάντια στις αρχές του ακαδημαϊσμού. Ο Κλιμτ συμμετείχε στις εκθέσεις της, ενώ έγραφε συχνά και στο περιοδικό που εξέδιδε, με τίτλο Ver Sancrum. Την ίδια περίπου περίοδο, ολοκλήρωσε αρκετές προσωπογραφίες γυναικών της βιεννέζικης αστικής τάξης, που υπήρξε προστάτιδα της Απόσχισης. Οι πίνακες αυτοί παρείχαν οικονομική ανεξαρτησία στον Κλιμτ, ο οποίος φρόντισε να πληρώσει ώστε να του επιστραφούν οι πίνακες που είχε φιλοτεχνήσει για το πανεπιστήμιο της Βιέννης. Για τις ανάγκες της 14ης έκθεσης της Απόσχισης, ο Κλιμτ δημιούργησε το 1902 την τοιχογραφία Ζωφόρος του Μπετόβεν, έργο που αποτελούσε φόρο τιμής στον Λούντβιχ βαν Μπετόβεν και βασίστηκε στην 9η Συμφωνία του. Ο Ροντέν συνεχάρη τον Κλιμτ για τη ζωφόρο, την οποία χαρακτήρισε «τραγική και θεϊκή», αν και η υποδοχή του κοινού υπήρξε αρνητική, ακόμα και μέσα στους κόλπους της Απόσχισης, από την οποία τελικά αποχώρησε το 1905.


(Danae)


Το 1909 ταξίδεψε στο Παρίσι και ανακάλυψε το έργο των φωβιστών και του Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ, ενώ τον επόμενο χρόνο συμμετείχε με επιτυχία στην 9η Μπιενάλε της Βενετίας. Τον Ιανουάριο του 1918, ένα εγκεφαλικό επεισόδιο τον κατέστησε παράλυτο από τη δεξιά πλευρά του σώματός του. Πέθανε στις 6 Φεβρουαρίου 1918 από αποπληξία αφήνοντας πολλά έργα ημιτελή. Η ταφή του έγινε τέσσερις ημέρες αργότερα, στο κοιμητήριο του Hietzing.



(Gustav Klimt)


Κυριακή 29 Ιουλίου 2007

Όχι για σένα...


...για μένα κλαίω...

για όλα αυτά που νόμιζα πως είμαι και τελικά δέν είμαι...
για αυτά που πίστευα πως μπορώ να γίνω και δέν θα τα καταφέρω ποτέ...
για αυτό που πασχίζω να δείξω, το παραπάνω, το ξεχωριστό...γιατι νομίζω πως θα αρέσει περισσότερο απο την αλήθεια...
για το πώς βλέπω, τελικά, εγώ εμένα...
για τις φορές που προσπαθώ να ανταπεξέλθω στις απαιτήσεις των άλλων πιέζοντας τον εαυτό μου...

για το "λίγο" μου...

Your Eyes Should Be Green
Your eyes reflect: Striking attractiveness and danger

What's hidden behind your eyes: A vivid inner world
Free MySpace Images
Free cursors for MySpace at www.totallyfreecursors.com!