"25 χρονών έγινες...μάνα πότε θα γίνεις;;;"

Ναι...είναι γεγονός...έχω γενέθλια σήμερα...γίνομαι 25 χρονών!!!
Και το κεράκι στη φώτο είναι 1 γιατι η ηλικία μου άρχισε να μήν είναι και κάτι πολύ exciting...(και για να αποφύγουμε την πυρκαγιά φυσικα...!!!)

Παράξενο ακούγεται το 25!
Ψιλο20, ψιλο30...ή μάλλον (ας μήν κρυβόμαστε...) ψιλο20, χοντρο30!!!

Τώρα λοιπόν που είμαι μακριά απο το σπίτι μου και είναι η πρώτη φορά που θα περάσω τα γενέθλια μου μακρια απο την Ελλάδα, τους φίλους μου, τους γονείς μου...είμαι κρεμασμένη στο ιντερνετ και στο κινητό!!!

Πρώτη όπως κάθε χρόνο (0:02) με θυμήθηκε η μοναδική και πολύ αγαπημένη γυναίκα φίλη που έχω...φέτος όμως το μήνυμα της ήταν διαφορετικό:

"Σοφάκι μου χρόνια σου πολλά γεμάτα αγάπη,υγεία (καλα μέχρι εδώ...) και όρεξη για ζωή"!!!
Σου λέει, τί όρεξη για ζωή να έχει κι αυτή στην ηλικία της...ας της το ευχηθώ!!!
Δηλαδή...πάνε οι ευχές για: έρωτες, απίστευτο σέξ, τον Ljunberg να πετάγεται γυμνός μέσα απο μία τούρτα, το να σηκωθώ αύριο το πρωί και να έχω χάσει 3 κιλά, το να τραγουδήσω την Κάρμεν σε όλα τα θέατρα της Ευρώπης;;;;
Η καλή μου...είχε απολυτα καλή πρόθεση...και ξέρω πως αυτά που μου ευχήθηκε είναι πολύ σημαντικότερα και πάρα πάρα πολύ όμορφα...αλλα αυτά δέν θα μου τα εύχεται και στα 40 μας; Που θα γιορτάζουμε τα γενέθλιά μου στο σπίτι μου κι εγώ θα έχω ετοιμάσει παστίτσιο γιατι "αρέσει στα παιδιά";;;

Το σημαντικότερο όμως ήταν το δεύτερο τηλεφώνημα (0:08)...η γιαγιά απο το χωριό!!! Όχι...δέν κοιμάται...πρέπει να μου τα πεί τώρα...εδώ έχει ζουμί η υπόθεση...θα πιάσει πολλές παραγράφους...η παράσταση, αρχίζει:

-Πότε τελειώνεις τις σπουδές σου καμάρι μου; Ούτε γιατρός να γινόσουν!!! Γιατρός θα γίνω...δέν ξέρεις οτι η μουσική είναι το φάρμακο της ψυχής;;;(άχ πώς τα λέω πώς τα λέω...)
- .......... "...κι εκείνη δέν απάντησε..."
-πότε θα παντρευτείς πουλάκι μου; Αρχίσαμεεε...
-Ρε γιαγιά, μικρή είμαι ακόμη!!! Πτυσσόμενη...όποτε με συμφέρει είμαι μεγάλη...
-Τί μικρή παιδί μου;η γυναίκα το πρώτο της παιδί πρέπει να το κάνει πρίν τα 30 της...!!! 30 είναι το όριο...ξέρει η γιαγιά, το είχε μια μέρα θέμα στην εκπομπη της η Δρούζα!!!
-Ε,μέχρι τα 30 έχουμε καιρό... Λέμε τώρα...
-Πότε θα τον βρείς,πότε θα σε πάρει,πότε θα κάνεις και το παιδι; Δέν ξέρω άν πρόσεξες...εγώ θα τον βρώ, αυτός θα με πάρει και μετά πάλι μόνη μου θα κάνω το παιδί...δέ λέω 9 μήνες εγώ θα το κουβαλάω αλλα...το'βαλε κι αυτός το...το χεράκι του,με τη γιαγιά μιλάω!!!
-Αυτά γίνονται γρήγορα στην εποχή μας γιαγιά... όχι,σιγά μη κάτσει τώρα ο γκόμενος να με παρακαλάει 4 χρόνια όπως έκανε σ'εσένα ο παππούς...και άλλωστε θέλω να ερωτευτώ!
-Άντε τώρα έρωτες και χαζομάρες....δέν την είδες την Χριστίνα της Λεμονίτσας, του Πανου του Μπρούκλη;;; (απο το Brooklyn δηλαδή...ετσι λένε στο χωριό μου τους αμερικάνους) Καλό παιδί βρήκε και παντρεύτηκε, αστυνόμος απο τη Σπάρτη...σε κανένα 6μηνο έτοιμο και το μωράκι!!! Έτοιμο...λές και μιλάει για γουρουνόπουλο στο φούρνο...
-Εγώ δέν ξέρω κανέναν αστυνόμο ακόμη γιαγιά... κάτι τεμάχια σε πυροσβέστη και σε νυχτοφύλακα έχω...μας κάνουν;
-Εμ,πού να τον βρείς; Πάς και σε κανένα νυχτερινό κέντρο; Έχεις και μόνο άντρες φίλους...πού να σε πλησιάσει κανένας;;; Να μήν της πώ οτι μπορώ να πλησιάσω κι εγώ...ε;;; Βγαίνεις έξω και με τα παπούτσια που βάζει ο παππούς για να κατεβεί στον κήπο... Πές μου οτι βάζει adidas ο παππούς στον κήπο να μου'ρθει ο θάνατος!!!...κι εκείνο το παντελόνι, τόσες φορές σου το έχω πεί,φέρε να του κάνω ένα στρίφωμα έχει ξεφτύσ' κάτου και πατάς τα ξέφτια του... γι'αυτά τα ξέφτια το αγόρασα 50 ευρώ παραπάνω γιαγιααα...

Κι όλα αυτά για να μου πεί χρόνια πολλά...αχ,ρε γιαγιά, τί να σου κάνω που δέν ξέρεις να στέλνεις email...τσακ τσακ θα γινότανε το πραγμα...και εσένα δέν θα σου ανέβαινε η πίεση και εμένα δέν θα μου "έκαιγες" τον εγκέφαλο με το κινητό κολλημένο μια ώρα στο κεφάλι μου...

Τί να πεί κι αυτή η καημένη...στην εποχή της 25 χρονών και ανύπαντρη;;; Δέν μπορεί, κάτι θα είχε...ένα στραβό πόδι...κάτι!!! Αλλά άν της πώ εγώ πως κατα τη γνώμη μου το "στραβό το πόδι" το έχει η Χριστινούλα που είναι σαν τον Δρακουμέλ και γι'αυτο αποφάσισε να παντρευτεί ένα "παιδί" 20 χρόνια μεγαλύτερό της...ξέρεις τι θα μου απαντήσει;;;
"Μήν κοιτάς τη στραβή της την αρίδα...κοίτα την ίσια της την τύχη!"
Αφοπλιστική η γιαγιά, δέ λέω...

Εγώ όμως θέλω...
να φοράω αθλητικά (και όχι γόβες στιλέτο και να περπατάω σαν τη Θάτσερ...),
να βγαίνω για μπύρες και κρασάκια (κι όχι στα "νυχτερινά κέντρα" και να έχω την οποιαδήποτε λαική α"η"δό -εκ του αηδία- να τσιρίζει μέσα στ'αυτιά μου...),
να έχω την αγοροπαρέα μου (κι όχι 5 κότες που με πολύ ενδιαφέρον θα μοιράζονται τον προβληματισμό "ποιά λάκ είναι καλύτερη,οέο;"),
να έχω τα μαλλιά μου μακριά και με χωρίστρα στη μέση (...ποιός είναι αυτός που καθορίζει την τάση της μόδας τέλος πάντων; Γιατι ας πούμε δέν τη καθορίζω εγώ;),
να κάνω τις σπουδές μου μέχρι εκεί που πιστεύω εγώ (χωρίς να χρειάζεται να ακούσω καποιο "πρέπει" εφόσον δέν επιβαρύνω κανέναν!!!),
να φωνάζω "μωρό μου" και να εννοώ για τα επόμενα 5 τουλάχιστον χρόνια το αστέρι που θα είναι δίπλα μου (και όχι έναν μπόμπιρα που θα αγωνιώ να φάει όοολο το φαί του...),
να θέλω να ερωτευτώ παράφορα (και όχι να συμβιβαστώ με τον ξάδερφο της θείας του μπατζανάκη της γειτόνισσας)!!!!

Έτσι είμαι...

Είμαι η Σοφία και είμαι 25...

...και χρόνια μου πολλά ρε!!!